• Sitemap
  • Nieuwsbrief
  • Home

Leeftijdsdiscriminatie & werving

Het is wettelijk verboden om bij het werven van nieuwe werknemers leeftijdsonderscheid te maken.
Dit is vastgelegd in de Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd bij de arbeid.
Door een leeftijdsgrens in een personeelsadvertentie te gebruiken discrimineert een organisatie sollicitanten op basis van hun leeftijd. 
Onderscheid op basis van leeftijd mag alleen als er aan bepaalde eisen wordt voldaan. Je moet dan in de vacaturetekst uitleggen waarom er leeftijdsonderscheid wordt gemaakt. De reden moet geloofwaardig en noodzakelijk zijn.
Leeftijdsgrenzen zijn alleen toegestaan als de overheid werkgelegenheids- of arbeidsmarktbeleid voert om bepaalde leeftijdsgroepen aan het werk te helpen.  Dit beleid moet wel een wettelijke basis hebben.

 

VOORBEELD
 

Een tuincentrum vraagt in een vacature voor een restaurantmedewerker om een jong persoon van 18 tot 27 jaar. In de vacature staat dat het een baan is in het kader van het kabinetsbeleid Aanpak Jeugdwerkloosheid.
Deze vorm van leeftijdsdiscriminatie is toegestaan omdat deze refereert aan het kabinetsbeleid Aanpak Jeugdwerkloosheid, Rijksbegroting 2014, Begrotingswet XV Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Dit beleid is gericht op het bestrijden van de werkloosheid voor specifieke leeftijdsgroepen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niet alleen het noemen van een leeftijd is verboden.Er mag ook geen indirect leeftijdsonderscheid worden gemaakt. Als een werkgever bijvoorbeeld nadrukkelijk vraagt om studenten, maakt deze zich ook schuldig aan leeftijdsdiscriminatie. De meeste studenten zijn namelijk jonger dan 25 jaar. Zoekt een werkgever flexibele kandidaten, dan moet de werkgever om flexibele kandidaten vragen, niet om studenten. Onder indirect leeftijdsonderscheid valt ook het expliciet aanspreken van jongeren, schoolverlaters en starters.